القاى معارف عاليه از خطر مأمون نيست تعليم خود را مناسب سطح ساده‌ترين فهم‌ها كه فهم عامه مردم است قرار داده و با زبان ساده عمومى سخن گفته است . البته اين روش اين نتيجه را خواهد داد كه معارف عاليه معنويه با زبان ساده عمومى بيان شود و ظواهر الفاظ مطالب و وظايفى از سنخ حس و محسوس القا نمايد و معنويات در پشت پرده ظواهر قرار گرفته و از پشت اين پرده خود را فراخور حال افهام مختلفه به آنها نشان دهد و هر كس به حسب حال و اندازه درك خود از آنها بهره‌مند شود . خداى متعال در كلام خود مىفرمايد : « إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ * وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ » « 1 » به درستى ما آن را قرآن عربى - عربى مقرو و خواندنى - قرار داديم تا شايد شما تعقل كنيد و به درستى آن در حالى كه در پيش ما در ام الكتاب است بلند ( دست افهام بشرى به آن نمىرسد ) و محكم است ( افهام در آن رخنه نمىكنند ) . و باز در مثلى كه براى حق و باطل و ظرفيت افهام مىزند مىفرمايد : « أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها » « 2 » خدا از آسمان آبى نازل كرد پس - آب در - مسيل‌هاى مختلف - هر كدام به‌قدر - ظرفيت - خود روان شدند . و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در حديث معروف خود مىفرمايد : « انا معاشر الانبياء نكلم الناس على قدر عقوله » ؛ ما گروه‌هاى پيغمبران با مردم به اندازه عقل‌هاشان سخن مىگوييم . نتيجه ديگرى كه از اين روش گرفته مىشود اين است كه بيانات قرآن مجيد نسبت

--> ( 1 ) . زخرف ، آيه 4 ( 2 ) . رعد ، آيه 17